عقل تا سحرگه ره میبرد!
اما اندرون خانه ره نمی برد!
شمس تبریزی
عاشقی گر ناله عشقش همی آید به گوش
عشق میگوید بنال و عقل می گوید خموش
عقل تا تدبیر و اندیشه کند
رفته باشد عشق تا هفتم سماء
عقل تا جوید شتر از بهر حج
رفته باشد عشق بر کوه صفا
گویند عارفی قصد حج کرد، فرزندش پرسید: کجا میروی؟ گفت:به خانه خدایم، پسربه تصور آنکه هر کس به خانه خدا می رود او را هم می بیند! گفت: مرا هم با خود ببر. پدر گفت:مناسب تو نیست. پسر گریه سر داد پدر را رقت دست داد و او را با خود برد، هنگام طواف پسر پرسید: پس خدای ما کجاست؟ پدر گفت: خدا در آسمان است، پسر بیفتاد و بمرد! پدر وحشت زده فریاد برآورد: پسرم چه شد؟ ازگوشه خانه صدایی شنید که می گفت: تو به زیارت خانه خدا آمدی و آن را درک کردی ، او به دیدن خدا آمده بود و به سوی خدا رفت!!!
من از خداوند خواستم به من توان و نیرو دهد
و او بر سر راهم مشکلاتی قرار داد تا نیرومند شوم.
-من از خداوند خواستم که به من عقل و خرد دهد
و او پیش پایم مسائلی گذاشت تا حل کنم.
-من از خداوند خواستم به من ثروت عطا کند
و او به من فکر داد تا برای رفاهم بیشتر تلاش کنم.
-من از خدا خواستم به من شهامت دهد
و او خطراتی در زندگیم پدید آورد تا بر آنها غلبه کنم.
-من از خدا خواستم به من عشق دهد
و او افراد زجر کشیده ای را نشانم داد تا به آنها محبت کنم.
-من از خدا خواستم به من برکت دهد
و خداوند به من فرصت هایی داد تا از آنها بهره بگیرم.
-من هیچ کدام از چیزهای را که خواستم دریافت نکردم
ولی به چیزهایی که نیاز داشتم رسیدم.
سلام من گلاب هستم از سرزمین گلها.
تصمیم گرفتم که یک وبلاگ درست کنم.
تا تو اون بنویسم و بنویسم.....از همه چیز
دوستای خوبم بفرمایییییییییییید داخل.
گلاب وبلاگ شو آب و جارو کرده تا شما دوستای خوب با قدوم مبارکتون وبلاگ شو مزین کنید!!!!